فرياد در تنهايي

روزی هزار بار به آینه میکنم عبور

می جویم از پشت نگاه مکررم

تصویر خندههای تو را به التماس...

ماه تصویر سجدههای تو است

تو ستاره را به شیرینترین لهجه می خوانی

و آب را به زیباترین شیوه می نویسی.

چشمهای تو واژههای بدیع صبحاند

دستهای تو پنجرهای رو به صراحت آینهها

و باغ جای قدمهای تو بر کوچههای خاطرات من است

قدم که گذاشتی بروی چشم ما

عطر شکوفه گرفت تمام کوچه ها

به خانه که مینگرم تمام دوروبرم

سبزه و گل روییده از رد پای شما